Zondag volgde een hele lange, hobbelige rit naar Matadi. 's Avonds bij aankomst in ons hotel, kregen we een warm welkom van onze vrijwilligers ter plekke. Vooral vrouwen: girlpower is er duidelijk aanwezig. De volgende dag bezochten we ons opvanghuis dat een jaar geleden gebouwd is. De eerste ontmoetingen met de tienermama's en hun kindjes in het opvanghuis in Matadi zijn overweldigend. Mijn eerste indrukken: 1) wat zijn deze jonge vrouwen klein (wellicht door ondervoeding, want andere Congolese vrouwen zijn best groot) en 2) het opvanghuis is absoluut geen grote luxe: geen afgewerkte muren of vloeren want er zijn nu andere prioriteiten. Maar de jonge moeders zijn blij, hier hebben ze bed, bad, brood, alles is erg proper ... Sommige meisjes gaan nog naar school, anderen kijken uit naar de opleiding in het naaiatelier dat we aan het opstarten zijn, met de steun van de stad Antwerpen en WereldMissieHulp. Een gediplomeerde lerares naad start 5 september met de lessen!

 

 

 

We brengen nog een bezoek aan de waterbron achter het opvanghuis. Ook dit is een realisatie van Mama Lufuma. De bron zorgt voor drinkbaar water voor zo'n 6.000 mensen uit de buurt.

 

Na de eerste kennismakingen is het tijd om de handen uit de mouwen te steken. De dozen uitladen met naaimachines, kledij, boeken, ... Nooit gedacht dat ik het PMS, het vroegere CLB, dankbaar zou zijn dat ze me verkeerd oriënteerden richting snit en naad in het middelbaar. Ik testte de manuele naaimachines en gaf de tienermama's hun eerste naailes. Hun oogjes fonkelden van blijdschap! Bedankt, Griet, om de naaimachines te schenken. Naast de naailessen werd er onder meer hard gewerkt aan de voorbereidingen voor de opening van ons kinderbibje voor de buurt. De vele boekjes en strips, die in 4 kartonnen dozen vanuit Antwerpen naar Matadi verscheept werden, kregen een stickertje en een dag later - eens de kast geïnstalleerd - krijgen ze een plaats in de "bibliotheek".

 

 

Op de opening van onze kinderbib bleven de buurtkinderen maar toestromen. We telden er meer dan 120! Al snel hadden we stoelen tekort. Dan maar met twee of drie op een stoel of op de geïmproviseerde bankjes die we hadden klaargezet om 's avonds openluchtcinema (= beamer + mijn oude pc) te houden. En Narcisse, vrijwilliger bij het opvanghuis, ontpopte zich tot geboren entertainer en lesgever. Hij leest voor en geeft tegelijk Franse les. De buurtkinderen hangen echt aan zijn lippen. De iets oudere kinderen zitten ondertussen zelf met hun neus in de boeken. Ze vragen zelf naar boeken over scheikunde, informatica en zelfs Latijn. Tienermama Jeanine, die enkel naar de lagere school ging, leest voor aan haar baby. Een droom!

Tussendoor kregen we nog een inburgeringscursus in Congolese klederdracht

 

  

De kinderen zijn heel blij met de ballonnen die we meekregen van WMH, WereldMissieHulp. We zijn WMH trouwens heel dankbaar voor de financiële steun. Maar elke keer als er eentje ontplofte zongen ze een liedje. Als ik naar de vertaling vraag, word ik even stil. Tekst: In plaats van eten te kopen, kocht je een ballon en poeff, nu is die kapot. Het was maar lucht dat je kocht...

 

 

We deden tussendoor nog boodschappen op de markt en brachten nog een bezoek aan een aantal gezinnen met tienermama's die graag in ons opvanghuis zouden opgenomen worden. Eén van hen is Lisette, die met haar zieke moeder, grootmoeder en zussen in schrijnende armoede leeft. Nadien brengen we nog een werkbezoek aan een klein ziekenhuis in één van de armste wijken van de stad. Ook deze arts vraagt of we hem kunnen helpen met afgedankte apparatuur voor zijn "materniteit". In het opvanghuis hadden we nog een gesprek met vrijwilliger Narcisse. Hij zal onze bib verder openhouden en zorgen dat een moestuin wordt aangelegd. Wij zullen hem steunen met de financiering van zijn studies. De dag wordt afgesloten met een gezellig afscheidsetentje. Ik vertrek namelijk terug naar Kinshasa, om de dag erna weer naar België te reizen.

  

Lieve, Ilse en Hyppo blijven nog een week langer om het werk verder te zetten. Ze bezoeken in Boma weeshuis Zaba Kina en in Lukula twee coöperatieven van mama's die handel drijven en zeepproducenten, die daardoor hun gezin kunnen onderhouden. Enkele dagen later worden nieuwe tienermama Lisette en haar baby Destin onthaald in het opvanghuis.

  

 

Ook ATV maakte een kleine reportage over onze reis voor het nieuws van 6 augustus. Toen ik telefoon kreeg van ATV om via Skype een interview te doen, stond ik al op de luchthaven van Matadi. Toch werd het een geslaagde reportage, oordeel zelf maar:

 

Bekijk de reportage hier: http://atv.be/nieuws/antwerpse-mamas-helpen-tienermoeders-in-congo-32596.