RK
gunnisal
Heimsljós
veftímarit um þróunarmál
6. árg. 197. tbl.
24. apríl 2013

123 Íslendingar hafa kosið í alþjóðlegri netkosningu:

Góð menntun mikilvægust nýrra þróunarmarkmiða

Almenningur velur mikilvægustu málaflokkana. Smellið á myndina til að glöggva ykkur betur á niðurstöðunum.

 

Góð menntun er að mati almennings í alþjóðlegri netkönnun mikilvægasta málefni nýrra þróunarmarkmiða sem koma til með að taka við þegar tímamörkum þúsaldarmarkmiðanna er náð í árslok 2015. Síðustu mánuðina hefur farið fram könnun á vefsíðunni  My World 2015 þar sem fólk er beðið að forgangsraða ýmsum málaflokkum en þetta er liður í undirbúningi Sameinuðu þjóðanna að annarri kynslóð þúsaldarmarkmiðanna. Í þessari könnun hafa 123 Íslendingar tekið þátt.

 

Af öðrum málaflokkum sem hafna ofarlega í könnuninni eru betri heilsugæsla, betri stjórnsýsla, umhverfismál, fæðuöryggi, jafnrétti kynjanna, fleiri störf og hreint vatn, svo dæmi séu nefnd. Baráttufólk fyrir betri menntun bendir á að öll hin atriðin byggi á betri menntun! Þess vegna sé bæði gleðlilegt og raunsætt að setja menntun efst á blað í undirbúningi nýrra þróunarmarkmiða, menntun sé í eðli sínu mikilvæg og mannréttindi en einnig vegna þess að menntun gerir fólk hæfara í lífsbaráttunni, styrkir fjölskyldu, samfélag og  umhverfi.

 

The world has voted - and a good education is top priority, eftir Pauline Rose/ MyWorld2015 

 

Niðurstaða kosninganna/ MyWorld2015 

 

Moving the Post-2015 Education Agenda Forward/ UNESCO 

 

Post-2015 and Bali: Without education for all, we can't achieve sustained prosperity for all/ EducationForAll 

 

Coming Full Circle? Reflections on the International Education Agenda for 2015 and Beyond 

 

Þúsaldarmarkmið 2: Grunnmenntun fyrir öll börn/ Alþjóðabankinn

 

Civil Society Support from the Global South for an Equitable Learning Agenda/ Brookings 

  
 

 Ótrúlegur árangur af bólusetningum:

"Aldrei má slá slöku við að bólusetja börn," segir landlæknir

World Immunization Week: Putting the last child first
Alþjóðleg bólusetningarvika stendur yfir þessa dagana.

Árleg alþjóðleg bólusetningarvika ársins hófst á mánudaginn var og stendur nú sem hæst. Heilbrigðissamtök víðsvegar um heim minna á mikilvægi bólusetninga og leggja áhersla á að auka pólitískan og fjárhagslegan stuðning til að auka árangurinn enn frekar. Bólusetningar eru álitnar ein besta fyrirbyggjandi aðgerð sem hægt er að ráðast í til að bjarga mannslífum, koma í veg fyrir faraldssjúkdóma og  spara kostnað í heilbrigðisþjónustu. "Mislingar skapa mikinn usla í mörgum löndum Afríku sunnan Sahara," segir Geir Gunnlaugsson landlæknir í samtali við Heimsljós í tilefni vikunnar. "Allir vita að um lífshættulegan sjúkdóm er að ræða  enda er byrjað að bólusetja börn strax við níu mánaða aldur borið saman við átján mánaða aldur á Íslandi. Þegar mæður eru síðan spurðar um hvað sé gott við heilbrigðisþjónustuna þá er svarið stutt og laggott:  bólusetningar, sérstaklega bólusetningar gegn mislingum. Reynslan í Afríku og nú í Vestur-Evrópu sýnir að aldrei má slá slöku við í því starfi að bólusetja börnin því við minnsta brest í forvarnarstarfinu gjósa upp faraldrar með alvarlegum afleiðingum, sérstaklega fyrir ung börn og fjölskyldur þeirra," segir landlæknir.

 

Frá því að GAVI sjóðurinn (Global Allience for Vaccines and Immunisation) var stofnaður árið 2000 hafa fyrir tilstuðlan sjóðsins 370 milljón börn verið bólusett fyrir lífshættulegum sjúkdómum og talið er að þær bólusetningar hafi bjargað um 5.5 milljónum mannslífa. Samtökin stefna á að bólusetja 245 milljón börn til viðbótar og bjarga 5 milljónum til viðbótar fyrir árið 2015.

 

Árangrinum í baráttunni gegn skæðum sjúkdómum með bólusetningu hefur verið lýst sem stórglæsilegum. Árið 2000 létust 532 þúsund manns úr mislingum samanborið við 139 þúsund árið 2010. Enn meiri árangur hefur náðst í baráttunni við lömunarveikina, þeim óhugnalega og ólæknandi smitsjúkdómi. Tilvikum sjúkdómsins hefur fækkað um 99% eftir að farið var að bólusetja gegn sjúkdómnum seint á 9. áratug síðustu aldar. Aðeins 13 tilfelli af lömunarveiki hafa verið greind á árinu 2013 og allt árið í fyrra voru tilfellin 230 sem er ótrúlegt miðað við að um 350 þúsund tilfelli greindust árlega í kringum árið 1990. Ljóst er að útrýming sjúkdómsins er í nánd.

 

Ný aðferðafræði

Að mati Alþjóðaheilbrigðisstofnunarinnar (WHO) eru þó nokkrar hindranir í veginum fyrir að hægt sé að bólusetja alla. Skortur á fjármagni er einsog svo oft áður ein aðal ástæðan auk þess sem menn verða seint sammála um það hvernig skuli verja því fjármagni sem sett er í heilbrigðismál - enda af mörgu að taka. Í mörgum fátækum ríkjum uppfylla heilbrigðiskerfi oft ekki staðla sem nauðsynlegir eru til þess að hægt sé að nýta bólusetningar á sem bestan hátt. Mikill samhljómur alþjóðastofnana, ríkisstjórna og lyfjaframleiðenda felst í nýrri aðferðafræði sem nefnist GVAP (Global Vaccine Action Plan) sem miðar að því að auka aðgang og nýtingu á bóluefnum. Fulltrúar 190 þjóða undirrituðu aðgerðaráætlunina síðastliðið vor. GVAP snýst um að breiða út notkun á bóluefnum fyrir allan heiminn auk þess að þróa ný og betri bóluefni með það að markmiði að bjarga milljónum mannslífa og spara þannig mikla fjármuni.

 

Í þessu sambandi er vert að hafa í huga að veikt fólk og aðstandendur þeirra eiga erfiðara um vik með að afla sér tekna. Því er augljóst að það hagnast öllum að beita fyrirbyggjandi aðgerðum líkt og bólusetningu.  Bent er að á unnt sé að auka framleiðni með því að veita einstaklingum aukin tækifæri til þess að sækja sér vinnu og menntun og þar með að draga úr kostnaði til framtíðar. 

 

Decade of Vaccines: Global Vaccine Action Plan 2011-2020/ WHO 

Africa: Lifesaving Vaccines Celebrated in Immunization Week/ AllAfrica

Vaxtarhömlun barna:

Stórfellt falið vandamál í mörgum þróunarríkjum

gunnisal
Ljósmynd frá Malaví: gunnisal

 

Ný rannsókn Barnahjálpar Sameinuðu þjóðanna (UNICEF) sem kynnt

var á dögunum gefur vísbendingar um að jákvæð þróun sé að verða í baráttunni gegn vaxtarhömlun (growth stunting) ungra barna sem er hulin ásjóna fátæktar meðal 165 milljóna barna, eins og það er orðað í fréttatilkynningu frá samtökunum.

 

Að mati skýrsluhöfunda er lykilatriðið að beina athyglinni að tímabilinu allt frá getnaði og þar til barn nær tveggja ára aldri, auka næringarinntöku kvenna á meðgöngu og að tryggja börnum nægilegt magn af steinefnum og vítamínum. Þannig verði unnt að tryggja eðlilegan vöxt og þroska á fyrstu tveimur árum ævinnar en þessir fyrstu þúsund dagar skipta miklu um framtíð hvers og eins.

 

Bæði líkamlegur og andlegur þroski í húfi

Vaxtarhömlun þýðir ekki einungis að börn séu of lítil miðað við aldur heldur er vitsmunalegur þroski líka í húfi. UNICEF tekur enn dýpra í árinni og telur að vaxtarhömlun sé í raun ein helsta ógn þróunarríkja til að vinna sig út úr fátæktargildrunni, segir í skýrslunni. "Vaxtarhömlun getur dregið úr vitsmunalegan þroska, eyðilagt tækifæri barns til þess að lifa eðlilegu lífi og fullnýta hæfileika sína, sjálfum sér og þjóð sinni til framdráttar," segir í skýrslunni.

 

Tölurnar tala sínu máli: einstaklingur sem hættir í skóla ber að meðaltali 22% minna úr býtum en einstaklingur sem lýkur grunnskólagöngu. Vaxtarhömlun eykur auk þess líkur á offitu, sykursýki og hjarta- og æðasjúkdómum á fullorðinsárum.

 

Árið 2011 sýndi rannsókn að eitt af hverjum fjórum börnum yngra en fimm ára í þróunarríki þjáist af vaxtarhömlun eða samtals 165 milljón börn. Athygli vekur að 80% þeirra eru í fjórtán þjóðríkjum, aðallega í Afríku sunnan Sahara og í Suður-Asíu. 

 

Ástæða til bjartsýni

Að mati UNICEF er nú ástæða til bjartsýni því nýja rannsóknin sýnir að vel hefur tekist að draga úr vaxtarhömlun í ellefu löndum sem rannsóknin náði til. Í Eþíópíu hefur vaxtarhömlun til að mynda á 11 ára tímabili (2000-2011) minnkað úr 57% í 44% auk þess sem barnadauði hefur farið úr 139 dauðsföllum á hverja 1000 íbúa yfir í 77 dauðsföll. 

 

"Við höfum aðferðirnar, kunnáttuna og bjargráðin en það er bæði nauðsynlegt og gerlegt að gera enn betur. Árið 2008 var það samhljóma álit átta heimsþekktra hagfræðinga, þar á meðal fimm nóbelsverðlaunahafa, að af tíu stærstu vandamálum heimsins væri það bæði mikilvægasta og skilvirkasta leiðin til að bæta velferð í heiminum að veita ungum börnum nauðsynleg næringarefni. Árið 2012 komust þeir að sömu niðurstöðu," segir í skýrslu UNICEF.

 

Progress shows that stunting in children can be defeated - UNICEF

 

First 1,000 Days Last Forever: Scaling Up Nutrition for a Just World, eftir Anthony Lake og Tom Arnold/ HuffingtonPost 

Takmörkun barneigna í Malaví
Family Planning in Malawi
Frásögn hjóna sem bæði eru kennarar og eiga aðeins tvö börn.

Hermann Ottósson nýr framkvæmdastjóri Rauða krossins

 

redcross  

Hermann Ottósson hefur verið ráðinn framkvæmdastjóri Rauða krossins á Íslandi.  Hermann er með BA próf í mannfræði og félagsfræði frá Háskóla Íslands, Cand. Mag í sömu fögum frá Háskólanum í Árósum, auk þess að vera með MBA gráðu frá Viðskiptaháskólanum í Árósum.

Frá 2010 hefur Hermann starfað sem forstöðumaður Markaðsþróunar- og fyrirtækjaþjónustu Íslandsstofu, en áður sem sviðsstjóri og skrifstofustjóri hjá Útflutningsráði Íslands frá 2002. Í störfum sínum hefur Hermann öðlast víðtæka reynslu af íslensku atvinnulífi, markaðsmálum og alþjóðlegum samskiptum.   

 

Nánar 

 

Áhugavert

-
Who Are the Extreme Poor?
Who Are the Extreme Poor?

-
-
-
UNICEF/ LIKES DON'T SAVE LIVES
-
From Malawi to McDonald's/ ModernFarmer
-
Arguing girls' cause through their experiences, eftir Mark Feeney/ BostonGlobe
-
How Africa can solve its food crisis by growing more crops sustainably, eftir Camilla Toulmin/ TheGuardian
-
Technology Justice: a rallying cry for this century?/ TheGuardian
-
For the first time in history we've got a perfect advocacy message, but challenges remain, eftir William Easterly/ Nyudri
-
Bókin: Time to Listen: Hearing People on the Receiving End of International Aid/ CreateSpace
-
'Cash Transfers as an Instrument in Fighting Poverty ' eftir Sten Rylander/ NAI Forum
-
Saga Shehnaz: Ofbeldi vegna óánægju með heimanmund/ UNWomen
-
Development goals not complete without climate resilience building, eftir Cecilia Schubert/ CGIAR
-
Letter from Africa: The legacy of fallen leaders, eftir Joel Kibazo/ BBC Africa
-
Félag heyrnarlausra í Malaví opnar vefsíðu
-
Sierra Leone: One man's tale of war and recovery/ BBC


Fræðigreinar

-

Fréttir og fréttaskýringar

-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-

Frásagnir frá Úganda

Eva Hauksdóttir sem kynnir sig sem skáld, norn, aðgerðasinna og álitshafa á Eyjunni skrifar þrjá áhugaverða pistla um Úganda þar sem hún hefur nýlega drepið niður fæti.  
Hér eru krækjur á pistlana:
 
Kosningar framundan

- eftir Guðmund Rúnar Árnason verkefnastjóra í Malaví

 

gunnisal
Þrefaldar kosningar að ári í Malaví. Ljósmynd frá Mangochi: gunnisal

 

Fólk er farið að huga að kosningum víðar en á Íslandi. Hér í Malaví er hafinn undirbúningur kosninga, sem áætlaðar eru eftir u.þ.b. ár. Og það verða engar smáræðis kosningar ef allt gengur eftir, því þær verða hvorki meira né minna en þrefaldar. Meiningin er að kjósa forseta, þing og sveitarstjórnir á einu bretti  í maí á næsta ári.

 

Gangi þessar fyrirætlanir eftir, er þetta í annað skipti sem kosið er til sveitarstjórna í Malaví.  Einu sveitarstjórnarkosningarnar sem haldnar hafa verið í sjálfstæðu Malaví voru árið 2000. Kjörtímabilið er 5 ár, þannig að engin sveitarstjórn hefur starfað í tæpan áratug. Þetta getur haft heilmikla þýðingu fyrir okkar starf hér í Malaví.

 

Starf Þróunarsamvinnustofnunar í Malaví felst fyrst og fremst í samstarfi við yfirvöld í einu af 28 héruðum í Malaví, Mangochihéraði. Undirbúningur verkefnanna hefur byggt á samvinnu við embættismenn í héraðinu, en ekki kjörna fulltrúa í sveitarstjórn, enda eru þeir ekki til staðar. Auk þess hefur verið haft talsvert samráð við ráðuneyti í þeim málaflokkum sem um er að ræða. Í kosningunum í maí 2014 verður m.a. þessu héraði valin stjórn (e.t.v. væri nær að tala um héraðsstjórnarkosningar en sveitarstjórnarkosningar).

 

Margs að gæta

Ýmislegt gerir það að verkum að kosningarnar og væntanlegar niðurstöður þeirra skipta miklu máli. Í fyrsta lagi er hér um að ræða flókna aðgerð. Það er meira en að segja það, að halda þrefaldar kosningar á sama tíma. Því fer fjarri, að allir séu læsir - og það eitt hlýtur að geta skapað vanda. Annar vandi snýr að kjörskránni og nákvæmni hennar. Í því héraði sem ÞSSÍ starfar, Mangochi, eru mannfjöldatölur talsvert á reiki. Samkvæmt opinberum tölum, sem eru hlutfallslega framreiknaðar á grundvelli manntals sem var tekið árið 2008, eru íbúarnir um 916 þúsund. Samkvæmt höfðatölutalningu heilbrigðisstarfsmanna á síðasta ári lætur nærri að íbúarnir séu um 1 milljón og 40 þúsund. Embættismenn í héraðinu virðast þó allir sammála um að hvorug talan sé rétt, líklega sé rétta talan einhvers staðar þar á milli. Það er því nokkurn veginn hægt að gefa sér að kjörskráin er ekki mjög nákvæm.

 

Annað mikilvægt atriði, sérstaklega á sveitarstjórnarstiginu, er að þar er mjög takmörkuð reynsla af samspili kjörinna fulltrúa og embættismanna. Þegar búið verður að kjósa í sveitarstjórnir, má slá því föstu að hinir kjörnu fulltrúar verða, a.m.k. langflestir, reynslulausir í þeim störfum sem þeir verða kjörnir til. Á sama hátt hafa embættismennirnir litla sem enga reynslu af því að umgangast kjörna sveitarstjórnarmenn.

 

Í síðustu viku sat ég fund, ásamt Engilbert Guðmundssyni, framkvæmdastjóra ÞSSÍ og Vilhjálmi Wiium, umdæmisstjóra ÞSSÍ í Malaví, með öllum helstu embættismönnum héraðsins í Mangochi. Á þeim fundi rann upp fyrir mér ljós: Líklega hefur enginn af þessum starfsmönnum nokkurn tíma unnið með kjörnum sveitarstjórnarmönnum! Allt er þetta frekar ungt fólk. Síðan hefur mér oft verið hugsað til þessa fundar og viðbragða embættismannanna þegar þetta bar á góma. Þeir hafa auðvitað ekki hugmynd um hvað gerist vorið 2014. Mun eitthvað breytast í grundvallaratriðum og hvað þá?

 

Á sama hátt og embættismennirnir munu þurfa að aðlagast nýjum veruleika, munu hinir nýkjörnu fulltrúar þurfa að læra að umgangast hver annan - og það kerfi sem þeir eru kjörnir til að starfa í. Sjálfsagt verða einhverjar uppákomur til að byrja með og meðan tímabil aðlögunar að nýjum veruleika gengur yfir.

 

Áhrif á samstarfið?

Það er ekki óeðlilegt að sú spurning vakni, hvort þessi rás atburða muni hafa áhrif á starf Þróunarsamvinnustofnunar í Malaví. Þrátt fyrir allt, er líklegast að þau verði ekki mjög afgerandi. Í fyrsta lagi verða öll okkar verkefni, samkvæmt núverandi samstarfsáætlun, komin vel af stað. Þau eru öll vel skilgreind í nákvæmum verkefnaskjölum, sem eru formlega staðfest af öllum hlutaðeigandi. Þegar síðan kemur að því að ákveða framhaldið, komi til þess, þá verður nýtt fyrirkomulag stjórnsýslu í héraðinu væntanlega orðið sæmilega vel slípað. Raunar má færa að því rök að verkefnin gætu staðið hjarta íbúanna enn nær, þegar einstaklingar sem sækja umboð sitt beint til fólksins, taka þátt í að móta þau.

 

Það verður áhugavert að fylgjast með því hvernig þessi mál þróast. Það á ekki síst við um hvernig verkaskiptingin og valdmörkin milli embættismannanna og kjörinna fulltrúa munu mótast. Sá sem þetta ritar er þó þeirrar skoðunar að það sé engin sérstök ástæða til að hafa verulegar áhyggjur. Malavar eru lýðræðissinnað, friðelskandi fólk - með ótrúlega aðlögunarhæfni.

 

Höfðingaveldið

Í Malaví, líkt og mörgum öðrum Afríkuríkjum, lifir gamla höfðingjaveldið góðu lífi. Í hverju þorpi er þorpshöfðingi og höfðingjarnir mynda síðan nokkuð flókinn valdastrúktúr, sem skiptir miklu máli í nærumhverfinu og í daglegu lífi fólks. Samkvæmt lögum hafa höfðingarnir með höndum ýmiss konar verkefni og þeir þiggja einhver laun frá hinu opinbera. Vald þeirra hvílir á gömlum merg, höfðingjar veljast eftir skilgreindum reglum, oft í gegnum erfðir. Þrátt fyrir þetta er hlutverk þeirra og vald, a.m.k. ekki alltaf, jafn ólýðræðislegt og virst gæti. Þeir eru að jafnaði í miklu og nánu sambandi við "sitt fólk" og til eru leiðir til að setja þá af, líki þegnunum ekki við embættisfærslur þeirra. Umfjöllun um stöðu þessa kerfis og hlutverk í  lýðræðisríki, er efni í aðra grein.

 

Ríkisstjórn Malaví fær lofsamlega dóma

- fyrir ábyrgð í baráttunni gegn hungri og vannæringu



Malaví hafnar í öðru sæti á nýjum stuðli sem mælir árangur ríkisstjórna í baráttunni gegn hungri og vannæringu, svokölluðum HANCI stuðli (Hunger and Nutrition Commitment Index). Stuðullinn er einskonar gæðamat á aðgerðir ríkisstjórna í baráttunni gegn hungri og vannæringu og unnt er að sjá með skilvirkum og gagnvirkum hætti hvað ríkisstjórnir þróunarríkja í heiminum gera rétt og rangt að þessu leyti. Tilangurinn er vitaskuld sá að kalla eftir breytingum til bóta fyrir þær hundruð milljóna sem líða hungur en talið er að 870 milljónir manna svelti á hverju ári. Á sama tíma dregur vannæring 2,6 milljónir barna undir fimm ára aldri til dauða.

 

HANCI Community Voices - Kasungu district, Malawi
HANCI Community Voices - Kasungu district, Malawi

Öfugt við það sem margir kunna að halda þýða lágar vergar þjóðartekjur ekki endilega minni ábyrgð ríkja í barráttunni gegn hungri og vannæringu. Á HANCI  listanum sem kynntur var nýlega voru 45 þróunarríki til skoðunar. Í ljós kom að eitt auðugasta ríki Afríku, Angóla, er í 43. sæti á listanum með VÞT á einstakling ($5.230) en eitt fátækasta ríkið, Malaví, með VÞT á einstakling ($870) hafnar í 2. sæti.

 

Angóla er ekki eina efnaða ríkið sem stendur sig illa að þessu leyti, fleiri dæmi eru um lönd með stöðugan hagvöxt sem lenda neðarlega á blaði eins og Fílabeinsströndin og Kenýa sem sitja í sætum 31 og 34 og Indland sem lendir í 29.  sæti þrátt fyrir mikinn efnahagslegan uppvöxt síðustu ár. Gvatemala er hins vegar í efsta sæti listans en þar er VÞT á einstakling ($3.182).

 

HANCI stuðulinn er sá fyrsti sem sýnir hvernig stjórnvöld viðkomandi ríkja beita sér í baráttu gegn hungri og vannæringu. Stuðullinn sýnir ekki stöðuna í landinu einsog hún er heldur dregur hann fram hvað stjórnvöld gera til þess að bæta ástandið. Skoðaðir eru 22 þættir sem flokkast í stefnumál og framkvæmdaráætlanir (t.d. stefna eða áætlun varðandi næringarmál), lagaramma (t.d. hvort þar sé stjórnarskrárvarinn réttur til matar og hvort konur hafi aðgang að ræktarlandi) og útgjöld ríkisstjórnar (t.d. hlutfalli fjármuna sem varið er í landbúnað).

 

Hungur og vannæring eru mæld hvort um sig sérstaklega, því þrátt fyrir að samtvinnast að mörgu leyti eru hugtökin ólík. Orsakir hungurs eru þær að fólk hefur ekki aðgang að mat vegna fátæktar og/eða félagslegra aðstæðna. Hungur eykur líkur á sjúkdómum sem leiða síðan oft til dauða. Hungur kemur þannig í veg fyrir þróun. Til að fá mat neyðast fjölskyldur til þess að selja mikilvægar eignir sem þau þurfa að nota í landbúnaði, börn (aðallega stúlkur) eru tekin úr skóla og fjölskyldur lenda í vítahring örbirgðar og bjargarleysis.

 

Vannæring verður bæði vegna þess nauðsynleg næringarefni vantar í mataræði fólks og vegna þess að ónæmiskerfi þeirra er veikt fyrir. Þegar vannæring er mikil verður fólk móttækilegra fyrir smitsjúkdómum sem getur leitt til þess að það missi matarlist og verði af nauðsynlegum næringarefnum. Vannæring á fyrstu 1000 dögum barna (frá getnaði og að 2 ára aldri) hafa neikvæð áhrif sem eru að stórum hluta óafturkræfanleg þar sem þau veikja bæði líkamlegan og andlegan þroska barna. Vannæring eykur einnig líkur á krónískum sjúkdómum og ótímabærum dauðsföllum fullorðinna auk þess sem hún hefur neikvæð áhrif á getu einstaklings til að mennta sig og verða að efnahagslega sjálfstæðum einstaklingi. 

 

Ítarefni:

Skýrslan: The Hunger And Nutrition Commitment Index (HANCI 2012) Measuring the Political Commitment to Reduce Hunger and Undernutrition in Developing Countries 

Africa: Poverty No Bar to Fighting Deadly Undernutrition/ AllAfrica 

Hunger and nutrition commitment index/ TheGuardian 

The Hunger And Nutrition Commitment Index (HANCI 2012): Measuring the Political Commitment to Reduce Hunger and Undernutrition in Developing Countries/ ReliefWeb 

Community Voices/ HANCI Index 

From farm to fork: placing nutrition at the heart of agricultural planning/ IDS 

Poorest countries lead the fight against hunger and undernutrition/ IDS 

Naming, shaming and praising - Introducing HANCI

Mósambík hefur tækifæri til að sleppa við auðlindabölvunina svo fremi að....

gunnisal
Konur í fullorðinnafræðslu í Mósambík. Ljósmynd: gunnisal

Mósambík hefur tækifæri til að sleppa við auðlindabölvunina og nýta fjárfestingar til þess að rétt hlut þjóðarinnar, búa til störf og auka velmegun. Til þess að ná því markmiði er mikilvægt að stjórnvöld samhæfi stefnumál og áætlanir sínar milli ráðuneyta og annarra stofnana. Það mun leiða til víðtækari og skilvirkari leiða til að minnka fátækt.

 

Þetta er álit Magdalenu Sepúlveda sérfræðings Sameinuðu þjóðanna í sárafátækt og mannréttindum en hún varar við því að fátækt fólk í Mósambík, einkum bændafólk til sveita, verði útundan nú þegar landið stendur á tímamótum og horfir fram á gríðarlegan hagvöxt.

 

Gas og kol

Útlend fyrirtæki sem sérhæfa sig í jarðefnavinnslu hafa sem kunnugt er áhuga á að fjárfesta í auðlindum landsins, gasi og kolum. Síðasta áratug hefur Mósambík verið meðal þeirra tíu landa sem hafa búið við mestan hagvöxt, samkvæmt hagmælingum Alþjóðagjaldeyrissjóðins. Hins vegar hefur hagvöxturinn aðeins komið litlum hópi þjóðarinnar til góða sem sést á því að meira en helmingur Mósambíka býr enn undir fátækramörkum. Þessi afleita staða var enn og aftur undirstrikuð í nýjum lífskjaralista Sameinuðu þjóðanna þar sem Mósambík hafnaði í 185. sæti af 187 þjóðum. Að mati Magdalenu Sepúlveda - sem hefur nýlokið átta daga heimsókn til Mósambík - er því mikilvægt að stjórnvöld tryggi að ábatinn af auðlindum landsins sé nýttur til að tryggja betri framtíð fyrir alla íbúa Mósambík.

 

Magdalena Sepúlveda nefnir að sterk stefnumótun fyrir hendi í landinu sem miðar að því að minnka fátækt auk þess sem almennur lagarammi í landinu sé nokkuð traustur. Hins vegar eru að hennar mati glufur í félagslegu kerfi landsins, til að mynda hafi ekki allir sömu tækifæri til að sækja rétt sinn fyrir dómstólum. Auk þess hafi ákveðnir hópar samfélagsins í Mósambík ekki fengið að njóta aukins hagvaxtar undanfarinna ára, meðal annarra, konur, börn, aldraðir og fatlað fólk.

 

Erfið staða kvenna

Eftir að Mósambík varð sjálfstætt ríki árið 1975 hefur verið lögð stigmagnandi áhersla á að jafna rétt kynjanna. Í greinargerð Magdalenu kemur fram að þrátt fyrir jákvæða þróun að einhverju leyti séu konur ennþá kúgaða kynið á nærri öllum sviðum samfélagsins. Samkvæmt mælingu sem gerð var árið 2009 hafa 52,3% kvenna engan aðgang að grunnmenntun. Auk þess að hafa takmarkað aðgengi að framhaldsskólamenntun og engan aðgang að tæknimenntun. Meirihluti kvenna eða 56% er ólæs og því ljóst konum er hamlað frá því að nýta hæfileika sýna til að reyna að hjálpa sjálfum sér og fjölskyldu sinni að losna úr fátækt. Hún bendir á að konur vinni til dæmis mikið við landbúnað en hafi lítið að segja um það hvernig landbúnaðarframleiðslunni skuli háttað. Auk þess þekki þær í mörgum tilfellum ekki lagalegan rétt sinn, líkt og t.a.m. eigna- og erfðarétt. Þrátt fyrir að meginreglan um kynjajafnrétti og jafnan rétt fyrir lögum standi skýrum stöfum í almennum lagaramma landsins sé það ekki nóg. Mósambík þarf þannig að virða alþjóðleg mannréttindi til þess að útrýma mismunun, fordómum og öðrum venjum sem grafa undan réttindum kvenna.

 

Réttur barna á langt í land

Yfir helmingur íbúa Mósambík eru börn (11,8 milljónir). Undanfarin ár hafa lífsskilyrði barna í Mósambík batnað að miklu leyti. Fleiri börn fara í skóla og fleiri börn hafa einnig aukin aðgang að heilbrigðisþjónustu. Í greinargerð Magdalenur segir að stjórnvöld hafi auk þess stutt stefnumál sem miða af því að verja rétt barna, sérstaklega undanfarið ár. "Þrátt fyrir aukna viðleitni og bætta lagasetningu sem miðar að því að verja rétt barna á landið langt í land með að tryggja öllum börnum grunnréttindi líkt og menntun, heilbrigðisþjónustu og mat. Fáir skólar eru í landinu og gæði á menntun oft á tíðum lítil, þá sérstaklega á landsbyggðinni. Fötluð börn eru sérstakur áhættuhópur í landinu. Fordómar í samfélaginu verða til þess að fötluð börn fara sjaldan út úr húsi. Fáir kennarar og lítill vilji á úrræðum hindrar fötluð börn frá því að aðlagast samfélaginu og öðlast grunnmenntun," segir í greinargerðinni.

 

Samantekt: Einar Kristjánsson, háskólanemi á Bifröst.

Heimildir:

facebook
UM VEFTÍMARITIÐ

Veftímarit um þróunarmál er gefið út af Þróunarsamvinnustofnun Íslands. Ritinu er ætlað að glæða umræðu um þróunarmál og gefa áhugasömum kost á að fylgjast með því sem hæst ber hverju sinni. Efni veftímaritsins þarf ekki endilega að endurspegla stefnu ÞSSÍ.

 

Skráið ykkur í áskrift á heimasíðunni, www.iceida.is og látið vinsamlegast aðra með áhuga á þróunarmálum vita af tilvist veftímaritsins. Allar ábendingar um efni eru vel þegnar.

 

Þeir sem vilja senda okkur ábendingu um efni eða afskrá sig af netfangalista eru vinsamlegast beðnir um að senda slík erindi á netfangið iceida@iceida.is. Ritstjóri er Gunnar Salvarsson, gsal@iceida.is

.

Við biðjumst velvirðingar á því að geta ekki notað íslenskar gæsalappír í viðtölum en bandarískt sniðmót Veftímaritsins leyfir ekki notkun þeirra.

 

Bestu kveðjur, Útgáfu- og kynningardeild ÞSSÍ

 

ISSN 1670-8105