KONY 2012

Tæplega hálftíma langt myndband bandarísku samtakanna Ósýnileg börn (Invisible Children) um ribbaldann Joseph Kony hefur slegið öll áhorfsmet og vakið slíka athygli að varla finnst sjá fjölmiðill eða samskiptamiðill sem ekki hefur fjallað um myndina. Á annað hundrað milljónir manna höfðu horft á myndbandið í gær sem fjallar um Kony og skæruliðasamtök hans, Uppreisnarher Drottins.

Nafn Kony er á allra vörum. Tugþúsundir ungmenna hafa í fyrsta sinn leitt hugann að mannréttindamálum, þróunarmálum, jafnvel Afríku og allt hefur þetta kosti og galla. Tilgangurinn með gerð myndarinnar um Kony er að gera nafn hans þekkt um allan heim en hann er sagður hættulegasti maður heimsins eftir að Osama Bin Laden féll frá. Herferðin hefur einnig þann tilgang að fá fólk til þess að hengja upp veggspjöld af Kony 20. apríl næstkomandi og stofnuð hefur verið sérstök íslensk síða á Facebook til stuðning herferðinni.

Þótt Joseph Kony hafi ekki verið í Úganda síðastliðin sex ár og farið huldu höfði í grannríkjum eru grimmdarverk hans í norðurhluta landsins tíunduð í myndinni. Stjórnvöld í Úganda gáfu út yfirlýsingu í vikubyrjun þar sem þau lýstu yfir ánægju með herferðinna en létu jafnframt í ljós að varast bæri að gera of mikið úr yfirvofandi ógn vegna Uppreisnarhersins. Margir hafa einmitt gagnrýnt myndina á þeim forsendum að dregið hafi verulega úr umsvifum Kony og sérstaklega þeirri staðreynd að hann hefur ekki verið í Úganda undanfarin ár. Að því leyti fari myndin á svig við sannleikann auk þess sem einföldunar gæti víða og áróðurskennd framsetningin sé þannig, t.d. með tónlistinni, að áhorfandinn hljóti að velta fyrir sér hvort gerð myndbandsins sé eingöngu í auglýsinga- og fjáröflunarskyni fyrir bandarísku samtökin. Gífurleg gagnrýni síðustu dægrin leiddi til þess í fyrradag að Invisible Children sendu frá sér annað myndband til að svara fyrir sig - það má sjá hér.

Eina áhugaverða spurningin um Kony 2o12 - hvers vegna fékk myndin 60 milljón áhorf fyrstu vikuna,skrifar Duncan Green sem bloggar oft um þróunarmál og Afríku. Hann segir í lauslegri þýðingu:

"Milljónir ungmenna um allan heim hafa verið niðursokkin í tiltekna mjög brenglaða sögu um það hvað er að gerast í Afríku. Í mörlgum tilvikum er þetta í fyrsta skipti sem unga fólkið sýnir mannréttindum eða þróunarmálum áhuga. Hvað gerist næst? Ég vona bara að þetta sái fræjum hjá nýrri kynslóð fyrir raunverulegan áhuga á því hvernig Afríka og fólkið sem býr í álfunni getur haldið áfram á vegferð sinni, að myndin veki áhuga á því að skilja af hverju heimurinn er eins og hann er, ekki að "fullt af Afríkubúum sé rænt og þeir drepi hvorir aðra, en hvíti maðurinn geti komið til bjargar."

Annar álitsgjafi, Simon Allison, skrifar í The Daily Maverick: "Svo nú vita allir hver Joseph Kony er. Frábært, ég er viss um að hann skelfur í stríðs stígvélunum sínum, hafi hann á annað borð haft tækifæri til að horfa á myndbandið sem gert hefur hann að súperstjörnu hryðjuverka (hafa þeir 3G farsímasamband í buskanum?). Það er leitt til þess að vita að í besta falli verður herferðin til einskis og í versta falli er mögulegt að hún verði til tjóns í heimshluta sem má ekki við miklu".

Íbúar óskipulagðra fátækrahverfa með litlar tekjur búa við afskaplega ófullnægjandi aðstæður og hafa takmarkaðan aðgang að grunnþjónustu. Þessar aðstæður leggja óhóflegar byrðar á konur, sem eru alla jafna tekjulausar, og hafa víðtækar afleiðingar á velferð þeirra, segir í nýrri rannsóknarskýrslu. Rannsóknin var gerð af IIED, alþjóðlegri umhverfis- og framfarastofnun með stuðningi Mannfjöldastofnunar Sameinuðu þjóðanna, UNFPA.

Urbanization, gender and urban poverty: Paid work and unpaid carework in the city- er heiti skýrslunnar. Hún sýnir að þótt líf kvenna í borgarsamfélagi auki atvinnumöguleika þeirra, veiti þeim meira sjálfstæði og færri takmarkanir í efnahagslegu og félagslegu tilliti, bæti borgarlífið ekki endilega stöðu kvenna þegar á allt er litið. Skýrslan bendir t.d. á skiptingu auðs sem geti verið konum óhagstæð, sömuleiðis geti réttindamál verið óljós og möguleikar þeirra til að tryggja eigur sínar geti verið takmarkaðir, svo dæmi séu nefnd.

Að mati Babatudne Osotimehin framkvæmdastjóra UNFPA bendir rannsóknin á nýjan og aðkallandi vettvang sem skipti bæði verulega miklu máli í baráttunni við að draga úr fátækt og til að auka jafnrétti kynjanna. Að mati framkvæmdastjórans þarf að bregðast skjótt við aukinni þéttbýlismyndun og aðgerðir þurfi m.a. að fela í sér stuðning við valdeflingu kvenna og ungs fólks, bætt aðgengi að menntun, heilbrigðisþjónustu og atvinnu. Hann nefnir líka að hlutverk innan fjölskyldna breytist þegar flutt er á mölina og skoða þurfi skiptingu heimilisstarfa sem séu nátengd jafnréttismálum og baráttunni gegn kynbundnu ofbeldi.

Því er við að bæta að UNICEF helgaði ársskýrslu sína sem kom fyrir fáeinu dögum bágum kjörum að aðbúnaði barna í fátækrahverfum: Children In An Urban World.

Nánar

Hvaða þjóðir standa sig best þegar skyndilega þarf að bregðast við og veita mannúðaraðstoð? Svarið er: Noregur, Danmörk og Svíþjóð.

Þessar norrænu þjóðir eru í efstu sætum á nýjum lista frá DARA yfir þær þjóðir sem standa sig best í mannúðaraðstoð. Listinn - eða vísitalan - kallast Humanitarian Response Index (HRI) og byggir á fimm flokka mati á því hvernig 23 ríkisstjórnir brugðust við í níu meiriháttar hamförum. Í yfirliti um niðurstöðurnar segir að þótt alþjóðlegt hjálparstarf og getan til þess að bregðast við fólki í neyð hafi batnað með árunum séu enn verulegir annmarkar á því að veita hjálp til þeirra fórnarlamba náttúruhamfara eða stríðsátaka sem mest þurfa á hjálp að halda. Skýrslan í ár beinir sjónum sérstaklega að kynjamálum.

Sameinuðu þjóðirnar fóru fram á 8.9 milljaðra dala árið 2011 til stuðnings 50 milljónum mann í neyð. Aðeins náðist að afla fjár sem nam 62% af þeirri upphæð.

Fréttatilkynning um skýrsluna

-

Top aid donors score badly in responding to crises/ The Guardian

-

Norge best på nødhjelp/ BistandsaktueltHRI 2011: Addressing the gender challenge 

Sænska þróunarsamvinnustofnunin SDIA hefur hækkað framlög til sænskra frjálsra félagasamtaka sem starfa í þróunarríkjum um því sem næst 30 milljónir sænskra króna eða um hálfan milljarð íslenskra króna. Opinber framlög til frjálsra félagasamtaka hækkuðu umtalsvert á síðasta ári, og verða eftir síðustu hækkun alls um 1.6 milljarður sænskra króna sem jafngildir um 29 milljörðum íslenskra króna. Þótt langstærsti hluti framlagsins sé eyrnamerktur alþjóðlegri þróunarsamvinnu eiga 68 milljónir sænskra króna - um 1200 milljónir í íslenskum krónum - að nýtast í kynningarmál í Svíþjóð.

Hæstu framlögin fara til fjögurra félagasamtaka, Barnaheilla - Rädda Barnen, Forum Syd, Kooperation utan gränser og Diakonia. Fjögur erlend félagasamtök hafa frá síðasta ári ennfremur fengið framlög fra sænskum stjórnvöldum: Oxfam, Flóttamannaráð Noregs, Alþjóðlegu HIV/alnæmis samtökin og dönsku samtökin Ibis.

Nánar 

Bretar verja þróunarfé til stuðnings við konur

Bresk stjórnvöld tilkynnu á baráttudegi kvenna í síðustu viku um aðgerðaáætlun í því skyni að koma konum til aðstoðar í Asíu og Afríku sem sæta ofbeldi heima fyrir, eru seldar mansali eða verða fyrir annars konar ofbeldi. Samkvæmt fréttatilkynningu frá Þróunarsamvinnustofnun Breta, DFID, er ætlunin að koma þúsundum stúlkna og kvenna til aðstoðar sem sæta kynbundinni mismunun og misnotkun í sunnanverðri Asíu og tveimur Afríkuríkjum: Sambíu og Eþíópíu. Herferðin snýr meðal annars að því að auka aðgengi kvenna að farsímaþjónustu og öðrum úrræðum í því skyni að forða sextíu þúsund stúlkum og konum í Nepal, Bangladesh og Indlandi frá mansali. Í Sambíu hyggst DFID bjóða konum sem sæta heimilisofbeldi lögfræðilegan, sálfræðilegan og læknisfræðilegan stuðning og þjálfa sextán hundruð konur í réttamálum kvenna. Í Eþíópíu tekur DFID upp samstarf við Nike stofnunina og sveitastjórnir um stuðning við að minnsta kosti 200 þúsund stúlkur í því skyni að halda þeim að námi og afstýra því að þær giftist barnungar.

-

Nánar

-

Gender is just one of many inequalities that generate poverty and exclusion, eftir Claire Melamed/ The Guardian

-

Låt kvinnorna få biståndspengarna, eftir Monicu Gustafsson/ STNU

Ráðherra verst kröfu um niðurskurð til
 Úganda

Christian Friis Bach þróunarmálaráðherra Dana mætir gagnrýni bæði stjórnarandstöðu og úr eigin flokki fyrir þá afstöðu að neita að hóta niðurskurði á framlögum til Úganda. Ástæðan fyrir þessum deilum er sú að þingmannafrumvarp gegn samkynhneigðum hefur nýlega verið tekið upp aftur á þingi í Úganda og ýmsir danskir stjórnmálamenn - og breskir sömuleiðis - hafa látið þá skoðun í ljós að verði frumvarpið að lögum hljóti það að hafa alvarlegar afleiðingar fyrir stjórnvöld í Úganda. Friis Back segir hins vegar að besta leiðin í þessu máli sé ekki að hóta því að fara burt úr landinu heldur að hóta því að vera um kyrrt. Hann vill að Danir fari samræðuleiðina fremur en að beita fjárhagslegum hótunum.

-

Ugandan gay law splits Parliament/ Politiken

-

Uganda's anti-gay bill puts Danish support in question/ Kaupmannahafnar-
pósturinn